Kane @ Alblaspop … a homecoming & wish you well . . .

Iets meer dan 707 jaar geleden vestigde het eerste gezin zich in de Alblasserwaard … ergens aan de rivier de Noord. Niet veel later werden zij gevolgd door nog meer gezinnen en het ontstaan van Alblasserdam was een feit. Daar waarin goede strenge winters hele mooie molentochten kunnen worden geschaatst, vele japanners hun fotorolletjes en geheugenkaarten hebben vol geschoten met molens daar ziet in het jaar des heren 1970, in de Beatrixstraat, een klein jong kereltje het levenslicht en maakt hij zijn eerste levensjaar door in het arbeidersdorp Alblasserdam. Na dit eerste jaar verhuist hij naar de Drechtsteden om vervolgens voor familiebezoek Alblasserdam regelmatig te bezoeken. Er worden goede herinneringen gekoesterd aan al wat dit dorp te bieden had en heeft en nu … 9 september 2006, op nog geen kilometer van zijn geboortehuis, op nog geen 5 minuten afstand van de laatste rustplaats van zijn grootouders, komt er weer een goede herinnering bij … Kane op Alblaspop … ik was weer even ‘thuis'…

9 september 2006 gaat de Kane-boeken in als de laatste datum waarop de heren in 2006 een live gig gespeeld hebben. Zo ‘vroeg' in het jaar moet er al afscheid genomen worden van iets wat voor velen meer dan een concert geworden is. Kane is voor de trouwe vaste groep fans meer dan alleen maar muziek geworden … het is in de loop der jaren onderdeel geworden van een manier van leven, met als twee belangrijkste processen: wachten & plannen. Wachten tijdens de diverse landelijke en locale voorverkopen, wachten voor de gesloten hekken en deuren van poppodia, kroegen, stadions en historische grasvelden, wachten in de diverse zalen en op de diverse grasvelden op het voorprogramma, maar vooral op hetgeen de harten sneller doet slaan. En plannen … welke route moet ik rijden? … met wie kan ik meerijden? … wie kan er oppassen? … op welke carpool spreken we af? … plannen … en wachten.

9 september 2006 … en weer mag Relax aftrappen. Almere strand in 2005, Malieveld Den Haag in 2006, Alblaspop Alblasserdam op 9 september 2006 … drie gigs om als voorprogramma te mogen spelen voor Kane. Dat Relax er zin in had was duidelijk te zien. Hun enthousiasme werd goed opgepakt door de paar duizend aanwezige in de feesttent op het Zuiderstek, maar ondanks dat was duidelijk te merken dat men stond te wachten op hetgeen om 22:00 uur zo gaan beginnen … en zo ook ondergetekende. Als om iets voor halftien de laatste akkoorden door Relax zijn gespeeld start weer het proces van wachten en … van het borgen en vasthouden van je plekkie. Heel voorzichtig zoekt iedereen zich een weg naar voren … heel voorzichtig voel je af een toe een klein licht duwtje in de rug … heel langzaam begint te spanning te stijgen … het is de laatste keer dit jaar … nog één keer los … nog één keer even verdwijnen in het gitaarspel van Dennis, in de stem van Dinand, de beat van Martijn, nog één keer verdrinken in de pakkende teksten … nog één keer … in mijn geboortedorpje.

Als de crew klaar is en de klok ons vertelt dat het reeds tien uur geweest is dimmen de lichten en word het intro van ‘Yeah, yeah, yeah' gestart. Heel voorzichtig start de ontlading en neemt de hitte toe en bij het opkomen van Dinand lijkt het alsof een lang verloren zoon zijn weg terug heeft gevonden … naar mijn geboortedorpje. ‘Yeah, yeah, yeah' staat als nieuwe nummer op de setlist, maar is voor de die hards al bijna ‘old news' . . . om me heen worden kelen schor gezongen en spat de energie om zich heen. Kane is in Alblasserdam en Alblasserdam zal het weten. ‘Rain down on me', ‘Hold on to the world', ‘Damn those eyes', ‘So glad you made it' … ze werden gespeeld en bespeeld en alsof het allemaal nog niet genoeg was ging de heer Woesthoff letterlijk en figuurlijk het publiek in. Terwijl ‘Fearless' als laatste op de setlist stond, werd deze op het laatste moment vervangen door een ander nummer. Een nummer wat op dat moment zo goed het gevoel van de trouwe schare fans weergeeft … ‘Where do I go now' … Where do I go … geen voorverkoop, geen ‘stress' … Where do I go … geen route te plannen, geen oppas te zoeken … Where do I go … geen live gig in het vooruitzicht, geen vriend of vriendin om mee bij te praten … Where do I go ………

Halfelf en het is klaar … over … uit. Wat rest is nog een laatste poging op een foto of handtekening. Wat rest is nog een laatste samenzijn met concertvrienden. Nog even napraten, telefoonnummers uitwisselen, afspraken maken over verhuizen en bij elkaar over de vloer komen. Een laatste bijeenkomst van fans, vrienden, die hards in het nachtelijke uur van Alblasserdam … met een lach en een traan … ‘Wish you well' …………………