Kane @ Malieveld, Den Haag

Precies 10 jaar nadat het Malieveld ter beschikking stond van de Rolling Stones staat er weer één band, die het Malieveld alleen uitverkoopt. Een jaar eerder waren ze er ook, maar toen met Di-rect en de Golden Earring ... nu dus helemaal alleen ... een home coming concert ... Kane @ Malieveld.

30.000 man weten op zaterdag 26 augustus 2006 zich een weg te vinden naar het Malieveld. De weg werkzaamheden aan twee van de belangrijkste toegangswegen, mogelijke verkeersopstoppingen en de matige weersverwachtingen zijn geen issue. Place to be voor de kane fan is vandaag het Malieveld ... hoe daar te komen, hoelang daarover te doen en wel of niet nat worden spelen daarbij geen rol ... het Malieveld is het einddoel, de rest is ondergeschikt. Al heel vroeg zijn de eerste die-hard fans aanwezig. Slapend op een bankje voor het Malieveld trotseren zij de vroege ochtend om vervolgens als eerste voor de hekken te gaan zitten/liggen ... een lange zit/lig ... om 4 uur gaan de hekken pas open.

De gekte rondom het concert werd in de voorafgaande dagen aangeslingerd door ‘Caz' door een dagelijkse video update rondom het concert en door de berichtgevingen van fans die toevallig in de buurt waren en door middel van foto's en berichten in forums en gastenboeken de overige fans op de hoogte hielden. Wederom een bewijs van wat al zo vaak gezegd is: “Kane is Hot”.

4 uur ... terwijl de regen zachtjes uit de hemel op de fans valt, worden de eerste hekken verwijderd. Wat mij nog rest is het laten checken van mijn toegangskaartje ... blieb ... me laten ‘betasten' door een leuke jonge dame ... hmmm ... en ... een sprint naar het podium. Ik zie gras, ik zie enige modder, ik zie houtsnippers, ik zie stalen platen en als ik bijna helemaal vooraan bij het podium sta zie ik ... kleine zwarte vlekjes voor mijn ogen ... never mind ... ik ben daar waar ik wil zijn, daar waar ik moet zijn.

Nog “slechts” een kleine 5 uur wachten, inclusief twee bands in het voorprogramma, totdat de aftrap zal plaatsvinden ... een kwestie van wachten, wachten en nog eens wachten ... en wonder boven wonder begint het weer op te klaren ... het word droog, de hemel vertoont enige wolken en zowaar maakt de zon haar opwachting. Wie goed doet, goed ontmoet ... dat deden dus 30.000 man.

Met ROOOM en Relax als voorprogramma word getracht om de aanwezigen op te warmen. ROOOM als verrassende goede nieuwkomer en Relax als “oude bekende” voor diegene die ook op Almere strand zijn geweest. Beide leuk, beide enthousiast, maar gewacht werd er op het uur ‘U', het wachten was op 21:00 uur, ... wachten.

Als iets na 9 uur de rookmachines beginnen te blazen en een oude bekende remix uit de speakers knalt word mijn wachten beloond. Onder begeleiding van een oorverdovend geschreeuw uit 30.000 kelen nemen de heren Nico, Manuel, Martijn, Dennis en Dinand bezit van het podium, ... hun podium. Hun podium had reeds op veel bijzondere plaatsen gestaan. De ArenA, Ahoy, Almere Strand, HMH, Paradiso, vele kleine zaaltjes en in bosrijke omgevingen ... maar vanavond, vanavond stond het in hun geliefde stad ... Den Haag ... it's a home coming concert.

Zelden heb ik vooraan het podium mogen genieten van zo'n goed geluid en zelden heb ik dergelijke goede visuals mogen zien, passend bij ieder nummer en absoluut meer dan een leuke toevoeging aan het kijkplezier. Van het aanwezig zijn van spanning op het podium is niets te merken ... nee, het is ontspanning, plezier en genot wat zichtbaar en voelbaar is. Er worden ‘oude' nummers gespeeld en er word nieuw materiaal ten gehore gebracht, afgewisseld met een heerlijke cover (Helter Skelter).

Om me heen is het een waar feest. Ieder nummer word enthousiast meegezongen, er word gesprongen, er word gedanst. Iedereen heeft wel zijn of haar nummer ... iedereen heeft wel een moment waarop die verrekte brok weer in de keel zit ... iedereen om zijn / haar eigen reden ... en ik ... ... ‘Fearless'... Bij het horen van het intro van Fearless sluit ik om onverklaarbare reden mijn ogen. En even ... heel even ... was ik voor enige minuten weg ... stond ik stil bij hen die ik lief heb ... dacht ik aan een klein zesjarige blond kereltje ... zijn heerlijke moeder ... dacht ik aan hen die ver weg aan de andere kant van de oceaan zijn ... was ik in gedachten weer op plaatsen waar ik me goed voel ... was ik even weer bij de pre-listening van Fearless ... voor heel even was ik weg om met het wegslikken van die “vervelende” brok weer terug te keren op aarde.

23:00 uur en ik sta buiten de hekken. Met nog één gig voor mij voor de boeg (Alblaspop) zit mijn 2006 Kane-seizoen er bijna op. Nog één keer volledig los gaan om daarna de rust op te zoeken en bij te tanken voor hetgeen ergens eind 2007 mag gaan komen. Nog één keer los in mijn geboortedorp, nog één keer Kane live in 2006. Ik slik ... en ben eindelijk die brok echt kwijt.

John_H (kane-fearless.nl)